18. 07. 04
posted by: Marta
Odsłony: 4

Prezentując niepublikowane dotąd ZDJĘCIA z jednego z najpiękniejszych wydarzeń minionego roku formacyjnego WFE Damaszek, którym niewątpliwie było czuwanie w Wigilię Zesłania Ducha Świętego na górze Grojec, publikujemy krótkie podsumowanie tego, co działo się w naszej Wspólnocie w roku formacyjnym 2017-2018.
PODSUMOWANIE
We środę, 20 czerwca br. wysłuchaliśmy ostatniego wykładu w ramach Szkoły Uczniostwa Chrystusowego i na grupach dzielenia, jak zwykle, tenże wykład przedyskutowaliśmy. Na tym ostatnim, przedwakacyjnym spotkaniu agapą świętowaliśmy także zakończenie kolejnego roku formacyjnego, a ponieważ skończyła się trzyletnia kadencja naszej liderki, zgodnie ze statutem, odbyły się wybory na lidera Wspólnoty. Lidera wybieraliśmy spośród czterech, wytypowanych wcześniej przez członków naszej Wspólnoty, kandydatów. Zdecydowana większość z nas oddała głos na dotychczasową liderkę Agnieszkę i tym samym „musi” się z nami „pomęczyć” jeszcze trzy lata. To niełatwe zadanie, trzeba przyznać, i Agnieszka ma tego świadomość, bo nie za bardzo chciała się zgodzić na to kandydowanie. Tak czy owak udało się nam ją przekonać, deklarując jednakże w większym stopniu swoją pomoc i większe zaangażowanie w podejmowanych działaniach.
Gdyby jednym słowem podsumować ten – trzeci już – rok formacyjny, byłoby to niewątpliwie słowo „trudny”. Trudny z wielu względów, bo i ilość zadań związanych z uczestnictwem w Szkole zdawała się przewyższać nasze czasowe możliwości, i wiele razy temperatura (odczuwalna) w naszym domu parafialnych oscylowała w okolicach niemal zera, no w każdym razie nieraz na spotkaniu siedzieliśmy w kurtkach, a na dodatek pojawiły się pojedyncze mocno krytyczne głosy, że to i owo można byłoby zrobić inaczej, niż się zrobiło, na przykład zamiast torta na „damaszkowe” urodziny zdecydowanie lepsze byłoby ciasto i owa dyskusja zakończyła się odejściem kilku osób ze Wspólnoty.
Dzięki Bogu, wszystkie te trudności udało nam się pokonać, a wynik wyborów na lidera świadczy o tym, że w ogromnej większości, w duchu posłuszeństwa, akceptujemy drogę, którą idziemy i kierunek, w którym podążamy.
Niewątpliwie duży wpływ na zrozumienie przez wielu z nas, czym dla członków Kościoła jest Wspólnota, jak wielka walka duchowa toczy się o jedność we Wspólnocie, kto zyskuje, jeśli ta jedność zostaje złamana przez nieposłuszeństwo jej członków, a zwłaszcza to nieposłuszeństwo, które prowadzi do rozłamu we Wspólnocie, miały konferencje i warsztaty na Wspólnotowym Dniu Skupienia, prowadzone przez Mirkę i Bogdana ze Wspólnoty MOCNI W DUCHU, którzy przybyli do nas z Łodzi w ramach realizowanego przez tę Wspólnotę Programu SOS DLA WSPÓLNOT.
Nie od rzeczy jest w tym miejscu przypomnieć słowo, którym onegdaj Pan obdarzył naszą Wspólnotę:
„Chodźcie, powróćmy do Pana! On nas zranił i On też uleczy, On to nas pobił, On ranę zawiąże. Po dwu dniach przywróci nam życie, a dnia trzeciego nas dźwignie i żyć będziemy w Jego obecności.” (Oz 6,1)
Oznaczałoby to niewątpliwie, że ów kryzys, którego doświadczyliśmy, nasz Pan dał nam dla naszego dobra, byśmy tym doświadczeniem umocnieni, w jedności i miłości stali się w pełni uczniami Chrystusa i jak On byli cisi i pokornego serca, w końcu to posłuszeństwo, jak podkreśliła nasza siostra Mirka z Mocnych w Duchu, przynosi błogosławieństwo od Boga, dlatego liderów wspólnot trzeba kochać i pomagać im, a nie krytykować.
No, ale dość o trudnościach, trzeba też, a może przede wszystkim, przypomnieć o tych wszystkich naszych poczynaniach, które, dzięki Bożej pomocy, udało nam się zrealizować w roku formacyjnym 2017/2018. Oprócz działań ewangelizacyjnych, posługiwania w comiesięcznych Mszach Świętych z modlitwą o uzdrowienie, adoracjach Najświętszego Sakramentu i wspólnotowych Mszach Świętych, uczestniczyliśmy, jak już wspomniano, w Szkole Uczniostwa Chrystusowego, ucząc się, jak być uczniem Jezusa i jak pozyskiwać innych uczniów dla Jezusa.
We październiku ubiegłego roku uczestniczyliśmy w "Różańcu do granic" w Korbielowie. W październiku także, wraz z dziećmi w Parafialnej Grupy Teatralnej RAZEM, udało nam się zrealizować przedstawienie teatralne pt. Matko, która nas znasz. W listopadzie z kolei wraz ze Wspólnotą Magnalia Dei przygotowaliśmy Uwielbienie Chrystusa Króla w ramach Odpustu Parafialnego oraz Jubileuszu 50-lecia naszej Parafii. W grudniu spotkaliśmy się w Domu Parafialnym, by podzielić się opłatkiem i złożyć sobie nawzajem życzenia na Boże Narodzenie. W styczniu bieżącego roku odwiedzaliśmy, kolędując dużą gromadą, mieszkańców Sporysza, a także wzięliśmy udział w Orszaku Trzech Króli na terenie naszego miasta. Nasza Wspólnota, jak przed rokiem, reprezentowała króla Kacpra w kolorze czerwonym. W styczniu ponadto, w święto Nawrócenia Świętego Pawła obchodziliśmy trzecią rocznicę powstania naszej Wspólnoty. W końcu, w ostatnią niedzielę stycznia, Parafialna Grupa Teatralna RAZEM, w skład której wchodzą dzieci także z naszej Wspólnoty, wystawiła przedstawienie jasełkowe pt. Dzieci w drodze do Betlejem.
W lutym z kolei nasza wspólnota przeżywała w Tenczynie Wspólny Czas Radości w Panu. Tym razem nasza uwaga skupiła się na Drugim Liście Świętego Pawła do Tymoteusza, który odkrywaliśmy jakby na nowo, odnosząc osobiście do każdego z nas słowa i pouczenia Apostoła Narodów. Jak każde rekolekcje tak i te pozostawiły ślad w naszych sercach, bowiem czternaścioro z nas przygotowało poszczególne stacje Drogi Krzyżowej. W lutym także dokonaliśmy zakupu sprzętu audiowizualnego, co było możliwe dzięki hojności odwiedzanych przez nas w czasie damaszkowej kolędy mieszkańców naszej dzielnicy. W kwietniu, jak już wspomniano, przeżywaliśmy w naszym Domu Parafialnym Wspólnotowy Dzień Skupienia. W maju zaprosiliśmy wszystkich chętnych z naszej parafii na wspólny czas przeżycia Wigilii Zesłania Ducha Świętego. Spotkanie rozpoczęliśmy Apelem Jasnogórskim na boisku obok kaplicy za mostem Żywiec-Sporysz, potem odmawiając Tajemnice Chwalebne Różańca, szliśmy na Grojec, gdzie obok Krzyża Papieskiego uczestniczyliśmy w Eucharystii a następnie Adoracji Najświętszego Sakramentu. Czuwanie zakończyło się tradycyjnym ogniskiem. Tydzień później, w ramach Żywieckiego Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej wraz ze Wspólnotą Młodzieżową JESTEM przygotowaliśmy czuwanie pod hasłem "Obecny WŚRÓD nas". W czerwcu uczestniczyliśmy, a nawet pomagaliśmy w organizacji Marszu dla Życia i Rodziny, a następnie gościliśmy na pomarszowym ognisku wspólnoty Żywiecczyzny, będące współorganizatorami tego marszu.
Jak widać, staramy się, jak możemy, odpowiadając Panu jak Samuel: „Mów Panie, bo sługa Twój słucha! (1 Sam 3), modląc się jednocześnie o większą gorliwość w wypełnianiu woli Bożej, większą wiarę, nadzieję i miłość oraz – co szczególnie ważne – o jedność naszej Wspólnoty.